Yatırımların kısıtlı, işlerin durgun olduğu dönemler, kamusal planlama çalışmaları için ideal zamanlardır. Manisa’nın şehircilik ve sanayileşme bakımından eksik kalan yönlerini tamamlamak bakımından, özellikle yerel seçimlere kadar geçecek dönemi fırsat olarak değerlendirmesi gerekiyor. Manisa’da Sanayi Alanlarının Yerleşimi yazısına devam et
Kategori arşivi: Mikro Ekonomi
Amerikan Dolarındaki Değer Artışı
Krize belki de gereğinden çok yer verenlerden biriyim. Kötümser tahminciler için yapılan şakalar arasında en etkileyici olanı “tahmin ettiği son beş krizin ikisi doğru çıktı” esprisi. O kadar çok kriz söylemi geliştirdik ki; birine tesadüf etmesi kaçınılmazdı. Amerikan Dolarındaki Değer Artışı yazısına devam et
Manisa’da Sanayicinin Önündeki Engeller ve Olanaklar
Ekonomideki duraklama süreci sanayiciyi etkilemeye başladıkça, sanayici açısından zorlu bir süreç işlerlik kazanıyor. Örneğin bazı fabrikalar çalışma saatlerini azaltıyor.
Kriz süreci, birikmiş çelişkileri ortaya koymak için geç kalmış bir zaman dilimi. Türkiye genelinde tarım dışı istihdamın azalması, elbette sanayimizde çalışan işçiyi de etkiliyor. Diğer taraftan sanayicinin yıllardır ifade ettiği maliyet sorunlarına henüz kesin bir çözüm paketi ile yaklaşılmış değil. Bu arada, özellikle Manisa’daki sanayi işletmelerinde gözlemlenen sorunların belirginleştiğini de aktarmak durumundayım. Manisa’da Sanayicinin Önündeki Engeller ve Olanaklar yazısına devam et
Küçük İşletmelerin Maliyet Hesaplarında Değişikliğe İhtiyaç Var…
Bizde iş sahiplerinin muhasebe ile ilişkisi çoğu zaman vergisel boyut taşır. Vergi ile ilgili mükellefiyetlerin yerine getirilmesi, müteşebbis için yeterlidir. Patron, hesabını kendi el defterinde, bilgisayarında tutar, tutturur. Hesabını bilir veya bildiğini varsayar. Türkiye şartlarında küçük işletmelerin maliyet hesaplarında dikkate değer sorunlardan biri olan “örtülü maliyetler” bu nedenle gündeme gelmez. Küçük İşletmelerin Maliyet Hesaplarında Değişikliğe İhtiyaç Var… yazısına devam et
Şehir Planlaması Bakımından Manisa Nereye Gidiyor?
Bugünlerde Türkiye genelinde bazı ilçelerin, belediyelerin sınırlarının yeniden tanımlanması ile ilgili tartışmaları izliyoruz. Daha çok siyasi içerikli olan görüşlerin bir de ekonomik boyutu var tabii ki… Özellikle Manisa açısından bakıldığında, siyasi içeriğinden bağımsız olarak rasyonel görünen bazı seçeneklerin gözden geçirilmesi gerekiyor.
Öncelikle teşhisimi tekrarlayayım: Manisa’nın siyasi alanı ile iktisadi alanı birbiri ile örtüşmüyor. Şehir merkezinde toplulaşan ticari sermaye, ekonomik potansiyeli ticari katma değerin çok ötesine geçmiş olan Manisa’daki siyasi gelişmeleri kontrol ediyor. “Eee, ne var bunda? Taşra hep böyledir zaten” derseniz başka. Ama, Organize Sanayi Bölgesi ve Muradiye Sanayi Bölgesi’ni denklemin içerisine koyduğunuzda durum değişiyor. Şehir Planlaması Bakımından Manisa Nereye Gidiyor? yazısına devam et
Bir Dekor Olarak Kurumsallaşma
Ülkemizin son yıllarda dünya ile olan alışverişi arttıkça, Türkiye’deki kurumsallaşma çalışmaları da ivme kazandı. Kurumsallaşma özellikle kaynak planlaması için biçilmiş kaftan. Bir işletme içindeki her operasyonun yazılı hale geldiği, sınırların, denetim alanının, prosedürlerin belirli olduğu bir yönetim biçimi. Elbette ilk bakışta arzulanan bir üslup. Ama kurumsallaşmanın da bir literatürü, estetiği, terminolojisi, finansman yapısı oluşmaya başladıkça, bu işin ithalinin de can sıkıcı bir hal aldığını görmemek mümkün değil. Bir Dekor Olarak Kurumsallaşma yazısına devam et
İş İdaresinde “Zamanın Ruhu”
Bugünün sanayi işletmeciliği finansal piyasalara bağımlılığı yüksek bir iş idaresini gerektiriyor. Ama ortada iktisadi faaliyetleri doğru değerlendirebileceğimiz bir para birimi bile yok. İş İdaresinde “Zamanın Ruhu” yazısına devam et
Manisa’nın Parası Nerede?
Türkiye’de ekonomik gelişmenin önündeki en büyük engellerden biri olarak “sermaye yetersizliği” gösterilir. Bu nedenle Türkiye’de şahıslar, şirketler, devlet, hep dış tasarruflarla başka bir deyişle borçlanarak yatırım yapar. Burada kritik nokta, uzun vadede, yapılacak yatırımlarla geliri ve dolayısıyla tasarrufu kendine yeter hale getirmektir. Bu amaçla, tasarruf sahipleri ve fon ihtiyacı olanlar arasında, banka ve aracı kurumlar vasıtasıyla bir köprü kurulur. Ancak, tarım toplumlarında arz ve talep arasındaki sözkonusu köprü, genellikle resmi değil gayriresmi şekilde inşa edilir. İnsanlar tasarruflarını banka ve diğer kuruluşlarda değerlendirmek yerine yastık altında tutmayı tercih edebilir. Manisa’nın Parası Nerede? yazısına devam et